Bits and bites

Kruip in de huid van jou karakter en breng een bezoek aan Bloody High!
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
Soms kan het zo zijn dat je niet kunt inloggen omdat de gebruikersnaam die je hebt gekozen al bestaat en dat je er een een punt of cijfer achter hebt gezet. Houd er rekening mee met inloggen dat het zo kan zijn dat we het leesteken hebben weggehaald.

Deel | 
 

 Born as a hunter

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Brad
school medewerker
school medewerker
avatar

Aantal berichten : 133
Registratiedatum : 29-06-12
Woonplaats : Under the bridge

RPG profiel
Partner: Excuse me? Why do you bother me with this shit?

BerichtOnderwerp: Born as a hunter   do nov 29, 2012 3:01 am

Het was het eind van een grauwe middag. De zon zat verborgen achter een groot grijs gordijn waar geen einde aan leek te komen. Ondanks het deprimerende weer was het behoorlijk levendig in het kleine dorpje Rosey Lake. Een ouder paar met hun keffertje wandelde over de stoep richting een parkje en er liepen mensen met gevulde plastic zakken of met hun koffertje. Iedereen die langsliep keek ik een poosje na. Hun postuur bestuderend en hun geur opsnuivend. Niet hun lichaamsgeur zoals een luchtje of aftershave maar de geur van hun bloed. Dat was heel belangrijk voor mij. Als ik een alcoholist zou pakken, zou ik lang niet zo fit en krachtig zijn als ik een normaal gezond persoon zou leegzuigen. Daarom liet ik de junkies en de alcoholisten gewoon rond lopen. Zij zouden vanzelf hun dood recht in de ogen aankijken. Ik verschoof wat op het dak van een oud huisje dat ergens voorin het dorpje stond. Vaak zat ik hier omdat het een geweldig uitzicht had op de rest van dit kleine wereldje. En ik hoefde me geen zorgen te maken of gezien zou worden. Geen mens keek snel naar boven en ik zat ook behoorlijk goed verborgen achter de brede schoorsteen. Tenslotte zouden de mensen in deze tijd denken dat ik een zwarte piet zou spelen. Tsja, ik had alles redelijk goed doordacht. Dat kon ook niet anders want wat ik nu wou gaan doen was ten strengste verboden. Ik wist niet wat er zou gaan gebeuren als ik gesnapt zou worden, maar ik wist wel dat dat geen leuk einde zou kúnnen hebben. Ik zuchtte zacht. Dit was niet eens mijn eerste keer. Ik was hier vaker geweest. Wel zeker om de week. Meestal 's nachts, al ging ik de laatste tijd steeds vroeger deze kant op. Hoe lichter het was, hoe spannender. Elke zintuig moest op scherp staan om niet gezien of gehoort te worden. Alleen was het 's nachts wel beter als je geen behoefte had aan de spanning die je overdag wel zou hebben. Toch had het wel één nadeel: het was moeilijker om een perfect stuk vlees te vinden.
Plots viel mijn blik op een mooie, jonge blondine die ruw aan de kant werd geduwt door twee rennende jongens. Ze viel hard tegen de muur van een winkeltje aan en kreeg daarbij een flinke schaafwond op haar boven arm. Bloed druppelde langzaam langs haar arm naar benenden. Een heerlijke geur trok mijn overgevoelige neusgaten binnen waarbij een tinteling door mijn lichaam ging. Die dame was perfect. Wat had ik een geluk. Mijn vingers grepen naar een bekend, wit doosje waar mijn bruine lenzen in zaten. Als ik die niet in zou doen, en zij zou m'n ogen zien, zou ze gelijk weten dat er iets niet goed zat. Snel bracht ik ze in waarna ik me van het dak liet afglijden. Soepeltjes landde ik op mijn beide voeten. Easy. In een vluchtige pas baande ik me een weg naar de jonge vrouw toe. 'Gaat het wel? Ik zag het toevallig...' Begon ik vriendelijk. De dame leek mijn "bezorgtheid" wel te waarderen en daar speelde ik verder op in. 'Dat is een behoorlijke schaafwond en er zit viezigheid in zie ik. In mijn auto zit wel een verbanddoos, hij staat niet ver hier vandaan. Wil je mee..?' Een verlegen knikje kreeg ik als antwoord. Dat was voor mij genoeg. Ik zette een glimlachje op terwijl we over de straten liepen richting mijn "auto". Maar zodra we bij een soort afgelegen steegje kwamen, begon de vrouw te twijfelen. "Staat hier je auto? Wel een beetje afgelegen vind je ook niet?" Zei ze met een gespannen stem. Ik fronste mijn wenkbrauwen. 'Ben je gek? Natuurlijk niet! M'n auto staat hierachter, ik ga hier alleen maar door omdat het sneller is.' Gek genoeg trapte ze er nog in ook. Dom mens. Hadden ze tegenwoordig helemaal geen gezond verstand meer?
Zodra we ver genoeg het steegje in waren grijpte ik mijn kans. Ik vertraagde mijn pas totdat ik stil stond, haalde m'n lenzen uit mijn ogen en stopte ze terug in het doosje dat ik bewaarde in de zak van mijn gitzwarte vest. Wanneer ik naar de vrouw kijk, zie ik dat haar gezicht helemaal spierwit word en haar mond open doet om te gillen. Nog voordat ze uberhaupt die kans krijgt, grijp ik haar ruw vast en duw haar tegen een vieze, koude stenen muur. Met mijn ene arm houd ik haar slanke lichaam in bedwang en de ander dempte ik het geluid dat uit haar mond kwam. Blijkbaar was mijn greep te sterk, want tranen welden zich op in de ogen van mijn slachtoffer. Dat liet me grijnzen. 'Sst,' suste ik. 'Maak je geen zorgen, alles is snel voorbij. Je zal er niks van voelen.' Inwendig lachte ik. Niks voelen, ja dat mocht ze willen. Wanneer ik me naar haar hals toebuig, voel ik hoe meer ze begon te protesteren. Klappen vielen op mijn rug of tegen mijn borstkas. Jammer voor haar voelde ik het helemaal niet. Dit was zo'n moment waarop het gewoon cool was om een vampier te zijn. Langzaam -om haar extra te pesten- laat ik mijn tanden in haar zachte huid zinken. Het gegil achter mijn hand wordt luider, maar niet zo dat de hele wereld het horen kon. Gulzig begon ik haar bloed te drinken. Het rode vloeistof gliert door mijn keel, waarna ik direct voel hoe mijn kracht steeds en steeds meer groter begon te worden terwijl het lichaam dat ik tegenhielt steeds slapper werd.
Toen gebeurde er iets wat ik niet verwacht had. Een schaduw doemde op dat ik zag vanuit mijn ooghoeken. Vluchtig trek ik me terug en laat het slappe, nu levenloze lichaam op de grond vallen. In een lome beweging draai ik me richting de schaduw. Er stond een gedaante. Wie het was kon ik niet zien, niet vanaf de afstand die we stonden. Eigenlijk kon het me ook weinig schelen wíe het was want het probleem bleef hetzelfde: Ik was erbij.
'Wat moet je hier?!' Riep ik dreigent. 'Maak dat je weg komt of je bent de volgende.' De geur die om de persoon heen hing kwam me niet echt bekend voor. Tenminste niet wat ik me op dit moment kon herinneren. Afwachtend op antwoord stond ik daar, geen stap van het lijk af zettend.




~ Open voor iedereenn
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eliza

avatar

Aantal berichten : 21
Registratiedatum : 01-01-13
Leeftijd : 27

RPG profiel
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Born as a hunter   do jan 03, 2013 10:46 am

Ik was door een gevoel uit bed gegaan. Er was iets waardoor ik geen slaap kon vatten. Ik voelde me onrustig. Mijn kamergenotes hadden er geen last van. Ik kon niet blijven liggen. Het was jaren geleden dat ik me zo onrustig voelde. Die bewuste nacht dat mijn familie vermoord werd. Ik besloot het van me af te rennen. Na dat ik een jeans aan had gedaan en een hoodie ging ik naar buiten. Naar het dorp wilde ik gaan. Ik rende door de stegen van het dorpje. Rosey lake. Een mooie naam. Het dorpje deed me denken aan de plek waar ik vandaan kwam. Waar ik gewoon naar een mensen school ging en met mensenkinderen speelde.

Ik keek naar de maan. Hij kleurde rood. "Onschuldige bloed is gevloeid." prevelde ik. Ik rook de geur van mensen bloed en dat niet alleen dat. De onmisbare geur van vampieren. "Eentje houdt zich niet aan de regels." ik versnelde mij pas. Ik kwam in de buurt. Van uit de schaduw van een muur zag ik hoe een slappe lichaam op de grond viel. Ik hield mijn adem in. De geur was sterk. Mijn wolf kant kwam naar boven. Mijn tanden groeide. Honger.Ik zag de Vampier in mijn richting draaien. Krap, ik was er bij, mijn tanden trokken terug. Gelukkig bleef ik in mijn mensen gedaante. Fijn, ik had geen zin om in een schoot hondje te veranderen. De vampier zei dat tegen me weg moest komen of anders was ik de volgende was. "Omdat je de regels overtreden hebt?" vroeg ik grijnzend. ik bleef nog netjes in de schaduw. Gelukkig had ik niet alles gezien. Anders zat ik vast in mijn herinnering. Want ik zou gerend hebben en alles vergeleken hebben.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Brad
school medewerker
school medewerker
avatar

Aantal berichten : 133
Registratiedatum : 29-06-12
Woonplaats : Under the bridge

RPG profiel
Partner: Excuse me? Why do you bother me with this shit?

BerichtOnderwerp: Re: Born as a hunter   do jan 03, 2013 11:47 pm

De geur die me tegemoet kwam liet me duidelijk weten dat het een wolf was. Mijn houding veranderde. Van afwachtend naar nonchalant. Een wolf, daar was ik op dit moment niet bang voor. Niet nu ik net gedronken had. Zwijgzaam luisterde ik naar de woorden van de wolf. ‘Regels?’ Sprak ik langzaam, en deed net of ik heel lang nadenken moest. Urgh, waarom kwam iedereen toch met dat woord? Regels, regels en nog eens regels. Regels waren er om overtreden te worden, snapten sommigen dat nou niet? ‘Je bedoelt zeker de schoolregels… Tsja, het spijt me zeer maar ik heb ze niet gelezen.’ Ik liep rustig naar een container toe en ging zitten op het schoonste plekje van de deksel. Mijn rode ogen waren strak gericht op het figuur dat in de schaduw stond. ‘Vraagje aan jou: waarom leven jullie zo naar de regels? Ooit eraan gedacht om daarmee te kappen? Ik durf te wedden dat jullie over tien jaar hartstikke levensmoe zijn.’ Een verveelde uitdrukking rustte op mijn gezicht. Dat wat ik net zei hoefde natuurlijk niet zo te wezen, maar het was grappig om iemand anders lichtelijk te irriteren. ‘En wat komt een poedel hier doen?’ Ging ik kalm verder. ‘Kwam je dat prachtige dametje "redden"?’ Ik gaf een knikje richting het lichaam. ‘Je mag d’r hebben. Al is ze niet meer in de staat zoals ze was.’ Ik wist wel dat mijn woorden redelijk cru overkwamen. Misschien wel iets té. Maar als er door mijn woorden die wolf verdween, dan was ik tevreden. Dan had ik rust. Nou... Vast niet helemaal. Die poedel had het zonet over de regels, dus ze zit geheid op school. En als ze nu weg zou gaan, zou ze me kunnen verraden. Een schaduw viel over mijn gezicht. Dacht ik net safe te zijn. Niet dus. Wat moest ik daar nu op verzinnen? Ik zag het gezicht niet van de wolf aangezien die daar -heel verstandig- in de schaduwen stond verborgen. Het enigste houvast wat ik had was haar geur. In de schoolgangen was de enigste kans dat ik haar gezicht eens kon zien. Maar dan zou het al te laat kunnen zijn. Ik moest het nu afhandelen.
Langzaam laat ik me van de container afglijden, ook al wist ik nog niet zeker wat ik nou precies ging doen. 'Of kwam je toch voor een andere reden..?' Aan de praat houden die poedel. Ik moest eerst weten wat zíj van plan was voordat ik de mijne kon maken. Al stond toch één ding al vast. Ik moest gewoon haar gezicht zien en dat inprenten in mijn gedachten. Zodat ik bij de geur die ik nu telkens opsnoof een gezicht kon plaatsen. Dat was enkel voor later. Later in de toekomst. Stapje voor stapje liep ik de kant op van de poedel. Toch wist ik dat ik op mijn hoede moest blijven, want ik wist dat weerwolven wezens waren die onvoorspelbaar waren. Iets waarvoor vampiers goed moesten uitkijken.


|| Sorry voor de falende inhoud.. ||
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Eliza

avatar

Aantal berichten : 21
Registratiedatum : 01-01-13
Leeftijd : 27

RPG profiel
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: Born as a hunter   vr jan 04, 2013 2:50 am

De jongen vond dat ik misschien de regels moest vergeten. Ik haalde mijn schouders op. Nu vroeg de vampier of wat een poedel hier kwam doen. Ik bleef stil. Ik was immers een verlegen persoon. Deze jongen was erg intimiderd. Stil bleef ze in de schaduw staan. "Ik was alleen maar aan het joggen." was alles wat ik kon uit brengen. Verlegen keek ik naar mijn schoenen. Ik was niet hier om een speciale reden. "Ik kon niet slapen omdat ik me onrustig voelde." was alles wat ik kon zeggen. Het ging hem niets aan wat mijn verleden was. Ik merkte dat de jongen van de container af gesprongen was en in mijn kant op kwam. Op mijn hoede deed ik een paar stappen verder de schaduw in. Vampiers waren enge wezens. Dat is wat mij ooit verteld was. Maar dit was de eerste keer dat ik eentje in actie zag. "Ik denk dat ik nu wel kan slapen." Enigste waar ik werkelijk aan dacht is dat ik hier weg moest. Ik vond hem eng. Een losse pluk deed ik achter mijn oren. "Op naar huis." zei ik. "Misschien kan je beter het bewijs op ruimen." bedacht ik me. Hij kon het lichaam van het arme meisje ook niet zo laen lichen. Ze kon er helaas niks aan doen. Ze was te laat geweest.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Born as a hunter   

Terug naar boven Go down
 
Born as a hunter
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Nabesprekingen van Monster hunter tri

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Bits and bites :: Schoolterein :: Rosey Lake-
Ga naar: