Bits and bites

Kruip in de huid van jou karakter en breng een bezoek aan Bloody High!
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
Soms kan het zo zijn dat je niet kunt inloggen omdat de gebruikersnaam die je hebt gekozen al bestaat en dat je er een een punt of cijfer achter hebt gezet. Houd er rekening mee met inloggen dat het zo kan zijn dat we het leesteken hebben weggehaald.

Deel | 
 

 New roommate

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Lightning

avatar

Aantal berichten : 15
Registratiedatum : 06-08-12
Woonplaats : You don't have to know!

RPG profiel
Partner: I'm single, and I'm kinda like that live

BerichtOnderwerp: New roommate   ma nov 05, 2012 5:27 am

Zwijgend stond ik stil voor een deur. Hier moest het zijn, mijn slaapplek. Maar die slaapplek had ik niet voor mij alleen, ik wist dat ik een kamergenoot zou krijgen, net als iedereen. Ik was vreselijk benieuwd wie diegene was. Of het een meisje of een jongen was, hoe zij of hij in elkaar zat. Het ras maakte me niet veel uit. Oké, dat was ook niet helemaal waar. Ik vond vampiers… Beangstigend. Het was een ras dat ik moeilijk pijlen kon, sommigen waren zo mysterieus dat ik er de kriebels van kreeg. Toch zou ik het niet de einde van de wereld vinden. Ooit zal ik eens over de angst heen moeten stappen. Zeker nu, aangezien deze school er vol mee zat. Ik legde mijn hand op de deurklink en duwde die naar beneden. Ergens hoopte ik sterk dat m’n kamer genootje er nog niet was, zodat ik de vrijheid had om een bed te kiezen. Slaap was voor mij heel belangrijk. Geen enkel uurtje zou ik kunnen missen, anders zou ik de volgende dag futloos zijn. Een wandelend lijk. Of ik was chagrijnig. Niet dat ik dat heel vaak was, maar als iemand mij wakker maakte in de vroege ochtend zonder een goeie reden, had je aan mij de verkeerde. Ik duwde de deur open en trok een wit-roze reistas met me mee, dat propvol zat met kleren. Ik was niet bepaalt een tuttig type dat zich elke dag drie keer omkleedde, maar kleren hebben vond ik belangrijk. Verschillende setjes maken van de kleren die ik had vond ik geweldig. Ookal wist ik dat veel mensen het niks aan vonden. Waaronder mijn eigen moeder. Toch trok ik me er niet veel van aan wat mensen allemaal vonden van mijn kleren, ik draag wat ik zelf leuk vind. Zonder verder geluid te maken liep ik verder de kamer binnen. Het was leeg, op de enkele meubels na. Zoals verwacht stonden er twee onbeslapen bedden. Ze zagen er best comfortabel uit zo op het eerste gezicht, dus was mijn dag weer rozen kleuren en maneschijn. Snel wandel ik naar een bed toe dat onder een raampje stond. Ik laat me erop vallen terwijl ik mijn tas naast het bed laat vallen. Heerlijk! Ik zuchtte tevreden en ging weer zitten. En nu? De school verkennen? Nee, ik was van plan hier te blijven totdat ik m’n kamergenoot had ontmoet. Mijn nieuwsgierigheid hielt me hier. Nieuwsgierig hoe die persoon nou was en of we het wel goed zouden kunnen vinden. Straks was het een gemeen iemand, die niks van me aantrok, me negeerde. De ergste scenario’s speelden in mijn hoofd af. Ik schudde kort mijn hoofd. Ik moest niet uitgaan van het slechtste. Vluchtig stond ik op en ritste mijn tas open. M’n spullen uitpakken kon ik alvast wel doen. Dan was dat achter de rug. Net toen ik wou beginnen, dacht ik geluiden te horen bij de deur. Automatisch draaide mijn hoofd richting de deur.


~ Grace


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://whendangercomes.actieforum.com/
Grace

avatar

Aantal berichten : 30
Registratiedatum : 04-11-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : in hell

RPG profiel
Partner: I'am not available for that. I am a heartbreaker anyway.

BerichtOnderwerp: Re: New roommate   di nov 06, 2012 7:27 pm



Tot nu toe had ik me niet zoveel zorgen gemaakt over bij wie ik ingedeeld zat als kamergenoot. Maar nu ik naar de op het papiertje aangegeven kamer liep, bedacht ik me dat het wel eens iemand kon zijn waaraan ik een hekel had of diegene aan mij. Ik sleepte mijn paarse koffer achter me aan, die aardig zwaar was. Ik bleef even staan om een bordje van een kamerdeur te controleren en liep weer door toen ik erachter kwam dat het niet 134 was. Ik zuchtte en liet mijn zwarte pumps doorlopen. Er liep een rilling over mij rug toen ik bedacht dat het wel eens een van die parasieten kon zijn. Gelukkig wist ik genoeg trucjes om ze zoet te houden. Helaas was het tegen de regels. Weer tuurde ik naar een bordje. Het was opgeschreven in een nogal onduidelijk schrift, maar ik dacht de nummers 1 en 4 te kunnen onderscheiden. Ik haalde diep adem, raakte mijn medaillon even aan, wat ik altijd deed als ik even wat steun nodig had en maakte me klaar voor de in-het-bijzijn-van-andere-Grace. Daarna legde ik voorzichtig mijn hand op de klink en duwde die naar beneden. De deur zwaaide krakend open en ik bleef in de deuropening staan terwijl mijn ogen alle hoeken van de kamer inspecteerde en bleven hangen bij de persoon die met een gigantische wit-roze tas bij de houten kledingkast. Een meisje, met blond rozig haar en een even apart kledingstuk aan als dat ze in haar handen had. Blijkbaar was ze hier al een tijdje, als ze al was begonnen met het inladen van haar spullen. Ze had haar hoofd naar me toe gedraai en ik keek naar haar gezicht. Opgelucht liet ik mijn adem ontsnappen toen ik zag dat ze geen rode ogen had, maar ik bleef toch mijn blik op haar richten omdat ik zag dat ze ook geen medaillon om haar hals droeg. Voordat ik hier definitief ingeschreven stond, had ik wat research gedaan in de grote stoffige boekenkast op de zolder, waar mijn moeder niets meer mee te maken wilde hebben, maar ik al mijn kennis vandaan haalde. Volgens de regels van Bloody High bleven er dus nog twee mogelijke rassen over. Ofwel ze was een half vampier, nog steeds een parasiet maar lang niet zo agressief en gevaarlijk, ofwel ze was een weerwolf, waar ik beter niet onvriendelijk tegen kon doen omdat ze elk onverwachts moment kon veranderen. Dat kon zelfs ik niet aan zien komen. Of ze was een mens, maar dat leek me redelijk onwaarschijnlijk aangezien de leerlingen hier stuk voor stuk waren te leren met het geheim van hun soort rond te lopen tussen de mensen. Ikzelf vond heksen altijd het dichtstbij normale mensen liggen, maar dat was maar net uit welk aspect je het bekeek. Ik rolde mijn koffer naar binnen en opende mijn mond. "Het spijt me, is dit toevallig kamer 134?" Ik wachtte niet op haar antwoord of ik had alweer een nieuwe vraag klaar. "Want dan ben jij Lightning, toch?" Ik glimlachte naar haar en stak mijn hand uit. Dit viel best mee.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
New roommate
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Bits and bites :: school :: (Slaap)zalen-
Ga naar: