Bits and bites

Kruip in de huid van jou karakter en breng een bezoek aan Bloody High!
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
Soms kan het zo zijn dat je niet kunt inloggen omdat de gebruikersnaam die je hebt gekozen al bestaat en dat je er een een punt of cijfer achter hebt gezet. Houd er rekening mee met inloggen dat het zo kan zijn dat we het leesteken hebben weggehaald.

Deel | 
 

 Time to kick the ball

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Brad
school medewerker
school medewerker
avatar

Aantal berichten : 133
Registratiedatum : 29-06-12
Woonplaats : Under the bridge

RPG profiel
Partner: Excuse me? Why do you bother me with this shit?

BerichtOnderwerp: Time to kick the ball   zo jul 08, 2012 2:36 am

Ik wachtte en wachtte, verborgen in de schaduwen van een pilaar. Ik wachtte tot de laatste leerlingen het gymlokaal hadden verlaten en dat de docent richting de kantine was gegaan voor bloedthee of iets dergelijks. Onder mijn rechter arm, geklemd tussen mijn hand en ribben, zat een gitzwarte, leren bal. Ik had zin om die bal eens heerlijk rond te trappen, zonder me zorgen te hoeven maken om de andere leerlingen. De kracht in mijn benen waren relatief sterk, en soms schopte ik wel eens té hard. Zo hard dat de bal gewoon uit elkaar knapte. Dat had ik nu zo'n vier keer achter elkaar gehad, en ik hoopte, dat deze bal het wel halen zou.
De laatste leerling vertrok en ik stapte geruisloos de schaduwen uit. Nog voor de deur kon dichtslaan, had ik mijn hand ertussen gestoken. Echt zeer deed het niet, ik was aardig gewend aan pijn, aangezien ik soms nog wel eens een vechtersbaasje was. Ja, dat wist ik van mezelf en gek genoeg was ik er best trots op. Je moest je niet zomaar laten kleineren door andere vampiers en al helemaal niet door die vreselijke honden. De spieren in mijn vingers spanden zich aan. Die honden... Echt, waarom moesten die hier ook op school zitten? Ik vond de weerwolven de meest verschrikkelijke soort dat er was. Hun arrograntie, stank en beterwetendheid werkte me altijd op m'n zenuwen. Ze maakten me geïrriteerd. Agressief. Onder mijn vingers hoorde ik de bal zachtjes kraken, als je dat zo kon noemen. Snel liet ik mijn spieren ontspannen. Ik was nog niet eens begonnen met voetballen en de bal bezweek het nu al. Ik zuchtte diep. Mijn pret zou niet lang duren, hoogstens twee minuten, misschien zelfs korter.
Zonder nog verder geluid te maken, sloot ik de zware deur achter mij en sloop de kleedkamer door, richting de andere deur. Ik haalde even mijn neus op, om te ruiken of er echt verder niemand was. Nee, niemand. Met een gerust hart opende ik de andere deur, die mij de toegang gaf tot de best grote gymlokaal. Een triomfantelijke grijns vormde zich rond mijn mond. Stilte. De hele zaal voor mij alleen. De lederen bal leg ik voor mijn voeten neer en gaf die een zacht tikje met mijn tenen, zodat ik de zaal in kon lopen. Op de muur, een aantal meters van hem vandaan, zag hij twee vage strepen. Getekend met krijt. Die kon wel mooi gebruikt worden als doel. Eerst zet ik mijn voet de bal, terwijl ik ondertussen een plekje uitkies om 'm daar op te knallen. Dan schuif ik mijn voet onder de bal, zodat die op mijn wreef komt te liggen. In een snelle beweging geef ik de bal een klein zetje, zodat die in de lucht zweeft. Juist op het goeie moment haal ik uit naar de bal, met al mijn kracht die ik in m'n been heb. De bal knalt tegen de muur uit elkaar. Wat ik ergens al verwacht had. Maar het ik had zo'n gevoel dat iemand die harde knal gehoort had. En zo werd mijn voorgevoel bevestigd. Ik hoorde achter me een deur dicht slaan. Automatisch draaide ik me naar het geluid om. 'Dammit.' Mompelde ik tegen mezelf
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Avalina

avatar

Aantal berichten : 74
Registratiedatum : 16-05-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : Overal en Nergens

RPG profiel
Partner: Leave me or take me, but take me how I am!

BerichtOnderwerp: Re: Time to kick the ball   zo aug 05, 2012 9:03 am

Ik keek hoe de zon hoger kroop totdat ze mijn stoffige plekje op de vensterbank verlichtte en mijn roodbruine haar liet glinsteren. Terwijl ik mijn rooster bestudeerde vroeg ik me af of ik het voor elkaar kreeg om de hele dag mens te blijven. Nou op 11:20-12:10 GEDAANTEVERWISSELING na de hele dag. dit was mijn eerste hele schooldag, ik was begonnen met halve dagen. Mijn eerste les was Lichamelijke Opvoeding, een val wat niet te doen was met een stelletje moordlustige vampiers. In het begin dacht ik dat ze me niet zouden behandelen als een van mijn roedel, ik was tenslotte anders, maar ze konden maar niet stoppen met het-"Het is al erg genoeg dat ik al maaaanden geen zuiver mensen bloed meer op mijn tong heb gehad nu moet ik ook nog de hele dag natte hond ruiken."-geklaag of met het pesterige neusoptrekken. Ik vond dit allemaal nergens op slaan, ik vertelde ze toch ook niet dat de stank hartstikke wederzijds was? Het eerste en tweede lesuur van deze dag had ik Biologie gehad (Waar dorstige vampiers nog al agressief van werden) en Smeden (wat zeer nutteloos was aangezien je met wolven en vampier handen ijzer net zo gemakkelijk kon verbuigen als een flexibele staaf). de bel zoemde met een irritant geluid. NU was het pauze, maar het laatste waar ik zin in had was twintig minuten in een met bloed bezaaide kantine zitten, dus besloot ik vast naar de kleedkamers te gaan. Ik plofte neer op het houten bankje van de meisjeskleedkamer en hing het gebloemde tasje met gymkleding dat ik in het dichtstbijzijnde dorpje (Zes kilometer verderop) had gekocht op aan een haakje boven mijn hoofd. Ik rook eraan, hopelijk stonk het niet te erg naar het hol waarin ik ze verstopte. Niet de schuilplaats waar de rest van mijn familie ook sliep maar de zelfgebouwde, achter het meer. Daar zouden zij nooit zoeken (ze mochten absoluut niet weten van mijn opleiding op een vampiersschool) omdat het er naar vampier stonk. Ik zuchtte. Wat een gedoe, wat kon het mij ook schelen?
Net toen ik mijn lichtroze trainingsjack dichtritste en sarcastisch dacht: 'Een blokuur met wezens die met het liefst willen doodslaan zal me vast goed doen' hoorde ik een enorme knal. Ik maakte een sprongetje van schrik en moest erg mijn best doen om de wolf die van binnenuit tegen me aan duwde weg te jagen. Toen ik zeker wist dat ik niet kokhalzend zou veranderen, bedacht ik te gaan kijken wie of wat die knal veroorzaakt had, ik had verder toch niets te doen; de pauze duurde nog een kwartier. Ik greep mijn tas en sloop de kleedkamer uit. De knal kwam uit de gymzaal dus liep ik daarheen. Al toen ik in de gang was rook ik dat het geen weerwolf was. Dat kon ook haast niet, Layley en ik waren de enige in onze soort op deze gigantische school. Ik ademde een paar keer diep in zodat ik niet zoveel hoefde te ademen in het bijzijn van de stinkende vampier en duwde zachtjes tegen de eikenhouten deur van de gymzaal. Daar stond een blonde jongen naar een kapotte leren bal in zijn handen te kijken (die waarschijnlijk de knal had verklaarde) en mompelde: "Dammit." toen hij mij zag binnenkomen. "Wat? Ik ben geen leraar, ik kon je geen straf geven." Snauwde ik. Toen ik bedacht dat hij dat waarschijnlijk niet zei omdat hij de komst van een leraar vreesde maar van een weerwolf, ontplofte ik. Ik wilde tegen hem schreeuwen dat hij zijn mond moest houden, dat ik er niets aan kon doen hoe het lot bepaalde, maar ik had het te druk te strijden tegen de wolf die naar buiten wilde komen. Ik haatte dit soort momenten. Ik wendde mijn blik af, zodat ik niet hoefde te zien hoe hij zijn neus ofwel ophaalde ofwel dichtkneep, plantte mijn handen in mijn lichtroze zij en riep:"En je mag hier trouwens helemaal niet zijn, ik en mijn klas hebben hier zo les." Misschien was het wel een talent, zinnen zo zeggen dat het antwoord altijd kwetsend was.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Brad
school medewerker
school medewerker
avatar

Aantal berichten : 133
Registratiedatum : 29-06-12
Woonplaats : Under the bridge

RPG profiel
Partner: Excuse me? Why do you bother me with this shit?

BerichtOnderwerp: Re: Time to kick the ball   ma aug 06, 2012 12:26 am

hond. Hond, hond, hond, herhaalde zich in mijn hoofd. Ja, ik haatte ze echt. Als ik de kans had, zou ik ze terplekke afmaken, maar dat was hier tegen de regels en dus hielt ik me in. Ik had trouwens een soort tactiek bedachtDe half kapotte bal hielt ik stevig in mijn handen. Die zou ik weggooien zodra ik hier weg kon, zonder straf. Het was natuurlijk nog maar de vraag of diegene wel een docent was. Misschien was het een vampier, of zo'n . Op school zou ik me rustig houden en niet laten merken dat ik ze haatte. Sterker nog, ik zou voor ze opkomen als een vampier ze belachelijk maakte. Ik zou voor ze vechten als dat moest zodat ze dan het gevoel kregen dat ik te vertrouwen was. En als dan het moment kwam dat ik met ze na schooltijd sprak, zou ik ze afmaken. Hen aan stukken scheuren en ze aan de beren geven. Alleen wist ik dat ik dat niet alleen kon. Ik had vampieren nodig die me wouden helpen, die precies zo dachten als ik. Net zo handelden als ik. Maar ik moest ook zorgen dat de schoolleiding geen argwaan kreeg dat er iets niet zou kloppen. Ik keek op toen de deur van de meisjeskleedkamer open ging. De geur van een hond drong mijn neusgaten binnen en ik moest mijn best doen om m'n gezicht in de plooi te houden, wat me ook aardig lukte. Een docent was het in iedergeval niet. Ik zuchtte opgelucht en vouwde de kapotte bal op tot ik die normaal in één hand houden kon. Dan kijk ik het weerwolven meisje aan, zo neutraal als ik kijken kon. "Wat? Ik ben geen leraar, ik kon je geen straf geven." Kreeg ik naar m'n kop gesmeten. Onschuldig steek ik een hand in de lucht. 'Nou, nou, je hoeft niet zo te reageren hoor.' zei ik, met een verontwaardigde ondertoon. Haar reactie snapte ik wel, in de schoolgangen zou ze wel vaker getreiterd worden. 'Zodra ik je geur rook had ik al door dat je geen docent was, en vat dit alsjeblieft niet zo erg op. Ik bedoel er verder niks mee ofzo.' Plakte ik er gelijk maar achteraan voordat ik weer een uitbrander kreeg. Daar had ik zo'n hekel aan, want het gaf me zo'n gevoel dat diegene zich dan beter voelde dan mij en me een les probeerde te geven. Wat ik overigens helemaal niet nodig had. Ik leefde meestal langer dan diegene en wist daardoor dus ook meer. :"En je mag hier trouwens helemaal niet zijn, ik en mijn klas hebben hier zo les." Eén van mijn wenkbrauwen gaan langzaam omhoog. 'Als ik me niet vergis heeft iedereen nu pauze, en dat betekend dat deze zaal gewoon vrij is.' Ik sloeg mijn armen voor mijn borstkas en keek haar gewoontjes aan. 'Maar als de pauze voorbij is, ben ik hier allang weg, dus maak je maar geen zorgen.' Rustig stap ik naar voren. Ik had nu toch geen reden meer om hier te blijven, aangezien mijn bal in stukken lag. Weer verspilt geld. Ik wil haar voorbij lopen, maar stop naast haar zodat onze schouders elkaar bijna raken. 'Wat doe jij eigenlijk hier zo vroeg? Moet je geen pauze houden? Niet eten?' Ik keek gewoon voor me uit, mijn blik gericht op de deur van de jongens kleedkamer. 'En je gaat me toch niet verlinken hé?'
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Avalina

avatar

Aantal berichten : 74
Registratiedatum : 16-05-12
Leeftijd : 20
Woonplaats : Overal en Nergens

RPG profiel
Partner: Leave me or take me, but take me how I am!

BerichtOnderwerp: Re: Time to kick the ball   do aug 09, 2012 8:29 am

'Nou, nou, je hoeft niet zo te reageren hoor.' zei hij, met een verontwaardigde ondertoon. 'Zodra ik je geur rook had ik al door dat je geen docent was, en vat dit alsjeblieft niet zo erg op. Ik bedoel er verder niks mee ofzo.' Ik sloeg mijn armen over elkaar en keek hem aan. Op de een of andere manier geloofde ik wat hij zei, de manier waarop hij het zei was vertrouwd. En dat hij al de hele tijd niets had gedaan wat aangaf dat hij me vond stinken (neusophalen ofwel dichtknijpen, een vreselijk gezicht trekken en/of gewoon keihard wegrennen), maakte ook dat ik hem niet meteen haatte, wat op zich erg vreemd voelde. Ik keek hem nog steeds aan en zweeg, totdat hij iets zou zeggen. Een van zijn wenkbrauwen kroop omhoog terwijl hij me aan bleef kijken. 'Als ik me niet vergis heeft iedereen nu pauze, en dat betekend dat deze zaal gewoon vrij is.' hij sloeg zijn armen voor zijn borstkas en ik probeerde niet vol van walging te beseffen dat hij in dezelfde houding stond als ik. 'Maar als de pauze voorbij is, ben ik hier allang weg, dus maak je maar geen zorgen.' Rustig stapte hij naar voren. Mijn instinct duwde wantrouwend tegen mijn menselijke huid, wat erg prikte en ik verstijfde. hij wilde me voorbij lopen, maar stopte naast me zodat onze schouders elkaar bijna raakte. Ik wist niet waar ik me op moest concentreren; op niet in een wolf veranderen of om niet over te geven op de vloer van de gymzaal omdat er een vampier naast me stond, zo dichtbij dat ik in mijn ooghoeken alle details van zijn gezicht zag. Er was geen kuiltje, deukje, puistje, vlekje of wondje te zien; zijn gezicht was perfect glad en egaal, net als bij alle andere vampiers. Nog een reden om ze te haten. 'Wat doe jij eigenlijk hier zo vroeg? Moet je geen pauze houden? Niet eten?' hij keek gewoon voor zich uit toen hij dat zei, wat me eigenlijk alleen maar bozer maakte. Het lukte tot nu toe aardig om mijn woede te verbergen, maar ik wist niet hoe lang ik dat nog vol zou houden. Hij had niet echt een gemakkelijk onderwerp aangesneden en ik wist ook niet of ik zin had om te antwoorden. Hij wist ook wel dat ik pauze moest houden en moest eten, hij wist dondersgoed dat hoe het moest zijn voor me in de kantine. Maar toch vroeg hij het. Was het om me gerust te stellen? Om niet zwijgend weg te lopen bij me? Ik walgde van de gedachte die in me opkwam: Hij is zo onaardig nog niet. Ik draaide me een kwartslag en stapte achteruit, zodat ik overzicht had op hem en zeker wist dat hij geen rare dingen deed. De wolf duwde minder, maar vertrouwde het nog steeds niet. En ik eigenlijk wel en dat vond ik niet echt bepaald een fijne gedachte. Ik bleef hem maar aanstaren en toen hij in de gaten kreeg dat ik niet zou antwoorden vroeg hij scherp: "En je gaat me toch niet verlinken he?' Een van mijn mondhoeken krulde langzaam op en ik liet hem vliegensvlug zakken toen ik bedacht wie ik voor me had. "Zolang jij dat niet bij mij doet." ik liet hem een vals lachje zien, dat was niet al te vriendschappelijk en kon dus wel. Ik was ergens trots op mezelf dat ik zo'n toon en houding aansloeg tegen een vampier, maar dat zonk gauw genoeg weg toen ik bedacht wat hij op een dag zoal zei. Ik fronste lichtjes en wierp een vlugge blik op de deur en toen op mijn horloge. Nog een kwartier voor dat de les begon. Ik wilde niet dat hij weg ging en daar schrok ik van. Ik kon het afschuiven op dat ik anders een kwartier alleen moest wachten in de koude, donkere, saaie gymzaal en liet tevreden mijn armen zakken. "Avalina, aangenaam." Dat laatste was niet waar, en dat wist hij ook, maar ik besloot beter beleeft te blijven.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Time to kick the ball   

Terug naar boven Go down
 
Time to kick the ball
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Promo Time Walk en Force of Will

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Bits and bites :: school :: Klaslokalen :: De gymzaal-
Ga naar: