Bits and bites

Kruip in de huid van jou karakter en breng een bezoek aan Bloody High!
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen
Soms kan het zo zijn dat je niet kunt inloggen omdat de gebruikersnaam die je hebt gekozen al bestaat en dat je er een een punt of cijfer achter hebt gezet. Houd er rekening mee met inloggen dat het zo kan zijn dat we het leesteken hebben weggehaald.

Deel | 
 

 This room is OURS!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Kate
school medewerker
school medewerker
avatar

Aantal berichten : 317
Registratiedatum : 10-05-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Nederland =D

RPG profiel
Partner: Love, you make me feel Iam alive again. But I don't know if that's a good feeling...

BerichtOnderwerp: This room is OURS!   za jun 09, 2012 8:03 am

Mijn slaapzaal werd eigenlijk nooit gebruikt. Tot nu dan. De kamer lag achter mijn kantoor; binnen een deur was je er. De sleutel beefde in mijn hand, ik wist niet waarom, dit was toch wat ik wilde? Misschien was ik bang dat het fout zou gaan. De deur was nog maar net open of Daan sloeg zijn armen om me heen en probeerde me op te tillen. "Misschien kan ik dat beter bij jou doen, gekkie." Ik duwde zachtjes zijn hand weg en droeg hem moeiteloos in mijn armen naar mijn tweepersoonsbed, waar ik hem heel teder en voorzichtig neerlegde, alsof hij een klein vogeltje was. Ik glimlachte naar hem. Daan trok aan mijn arm en ik kwam naast hem leggen. Ik wreef mijn neus tegen de zijne, negeerde de overheerlijke geur en kuste hem op zijn warme lippen. Een bruine pluk die in zijn gezicht hing schreeuwde om weggeveegd te worden en ik volgde het bevel op door het met mijn hand achter zijn oor te leggen. Nog steeds heel voorzichtig. Nog een keer drukte ik mijn lippen op de zijne en haalde mijn mond weer weg om "Welterusten." te fluisteren. "Beloof je me dat je fijn droomt? Ik hoef dat niet meer, jij bent al mijn fijne droom." ik raakte zijn wang aan. Daan leek niets te merken van de kou die mijn hand over zijn gezicht verspreidde. "Je krijgt het koud, kom hier." Ik gaf hem nog een omhelzing en legde toen langzaam en teder deken voor deken over hem heen, totdat er vier over hem heen lagen. Ik kon het niet opbrengen om weg te gaan. Ook al zou ik dan niets drinken, ik zou bij hem blijven. Totdat het zonlicht door de ramen zou vallen en hij zijn ogen weer zou openen. Ik voelde me zo'n moeder bij hem in de buurt. Misschien was ik alleen maar met hem samen zodat ik toch een zoon had. Maar de blik in zijn blauwe ogen bevestigde dat dat absoluut niet zo was en ik kon het niet laten zijn perfecte lippen nog eens te kussen. Ooit, ooit zouden we nachten lang voor ons alleen hebben, als hij een vampier was en niet meer elke nacht hoefde te jagen. Maar voor zover nu, moest ik mij losscheuren van hem en naast hem liggen, de wacht houden. En kon ik er alleen maar dromen, dat kon ik nu, ook al sliep ik nooit, hij betoverde me. Onze ontmoeting had me betoverd, zodat ik nu zo veel mooie dingen kon, die ik zonder hem allemaal gemist had. Daarom hield ik van hem.

// Daan
// Deze moet je er eigenlijk bij luisteren: http://www.youtube.com/watch?v=hrRlUwaOHfM&feature=colike, gave me insperation.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://bitsandbites.actieforum.com
Daan
school medewerker
school medewerker
avatar

Aantal berichten : 50
Registratiedatum : 22-05-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Anywhere!

RPG profiel
Partner: Kittycat, just say 'I do!' because that's all I want you to.

BerichtOnderwerp: Don't wanna sleep...   za jun 09, 2012 8:29 am

Ik wilde het liefst, net als Kate, voor altijd met haar wakker blijven. Maar ik was er nog niet aan toe, om te veranderen. Nu voelde ik die stomme slaap me langzaam binnen sluipen, het was twee uur s'nachts. Kat liep met de sleutel in haar hand naar de kamer die aan de zijkant van haar kantoor gevestigd was. Ik probeerde haar op te tillen en haar te kussen, maar ze zei met haar prachtige stem; "Misschien kan ik da beter bij jou doen, gekkie." Voor ik kon protesteren lag ik in haar armen en droeg ze me naar haar bed. Ik werd neergelged, overdreven voorzichtig. Alles beter dan veel te hard natuurlijk. Ik trok Kate aan haar arm totdat ze naast me kwam liggen. Ze wreef met haar neus tegen de mijne, ik vond het zo fijn als ze dat deed, dat voelde zo vertrouwd en veilig. Ik probeerde weg te denken dat ze zo koud was. Toen kuste ze me, ze was de enige die dat ooit had gedaan. Ze stopte om een pluk haar uit mijn gezicht te vegen en "welterusten" te fluisteren. De slaap kwam nu boven op me gesprongen en had mijn denken vertroebeld. Wat ik wel wist, was dat ik alleen maar wilde dat ik nooit meer hoefde te slapen om echt heel mijn leven met haar door te brengen."Beloof je me dat je fijn droomt? Ik hoef dat niet meer, jij bent al mijn fijne droom." Wat zei ze dat toch mooi. "Maar dat is niet eerlijk, ik heb jou ook als mijn mooie droom overdag en droom dan s'nachts weer over jou." Ja, ik was echt moe. Ik besefte langzaam dat zij mij ook altijd had omdat ze niet hoefde te slapen. We stonden quitte. Kate raakte mijn wang aan en legde daarna meteen overbezorgd zo'n twintig dekens over me heen. "Ik heb het niet koud, Kat." Haar koosnaampje werd gemompel en mijn oogleden vielen bijna dicht. "Blijf bij me." Kon ik nog zeggen voordat ik wegzakte in de slaap waar ik zo hard tegen vocht. Ik wilde het. Ik wilde dezelfde dingen kunnen als Kate, dezelfde temperatuur zijn, hoe pijnlijk het ook was, ik wilde voor altijd bij haar zijn en veranderen in een vampier. Ik had het gevoel dat het voor Kate wederzijds was, het moest zo snel mogelijk gebeuren. Ik wilde het echt. Ik was er klaar voor om nachten lang met haar door te brengen, heel mijn eeuwige leven. Daar was ik klaar voor. Maar was ik ook klaar voor het bloeddorstige, lugubere vampier wereldje? Het zwart van mijn slaap verdronk me en staakte mijn gedachte. Ik zocht Kate's hand op en zakte pas echt weg toen ik haar hand stevig in de mijne had geklemd.

// http://www.youtube.com/watch?v=T1blvohThhw&feature=colike
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kate
school medewerker
school medewerker
avatar

Aantal berichten : 317
Registratiedatum : 10-05-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Nederland =D

RPG profiel
Partner: Love, you make me feel Iam alive again. But I don't know if that's a good feeling...

BerichtOnderwerp: sweet dreams.   za jun 09, 2012 9:13 pm

Daan was zo moe, maar hij vocht tegen de slaap. Dat merkte ik. Hij mompelde nog wat dingetjes die niet echt duidelijk waren maar toen hij mijn hand pakte en hem stevig in zijn warme hand klemde, verstond ik duidelijk; "Blijf bij me." Ik glimlachte naar hem. "Natuurlijk blijf ik bij je." Fluisterde ik in zijn zachte oor. Toen ik dat had gezegd sliep hij al. Ik draaide me op mijn zij en legde mijn elleboog op bed, met mijn hand op mijn wang, zodat ik zijn gezicht goed kon bekijken. Hij leek zo veel kleiner dan als hij hier door de school liep. Hij leek nog steeds niet te beseffen dat hij meer dan veilig was. Terwijl ik naar zijn slapende gezicht bleef kijken, fantaseerde ik over hoe het was om hem als vampier naast me te hebben. Dan zou hij nooit meer zou schattig slapen, maar dan konden we samen verder. En meer tijd met elkaar doorbrengen, eeuwig leven. Ik zuchtte en liet mezelf ook op mijn rug vallen. Heel zachtjes streelde ik Daan's hand. Ik hield meer van hem dan ik ooit van iemand had gedaan. Dat geval met James, dat was gewoon een bevlieging... Maar ik wist zeker dat dit echt was. Voor altijd en eeuwig, en dat was dan nog maar het begin van ons leven. Ik was zo gelukkig met hem. Hij gaf me mijn jeugd weer terug. Mijn jeugd die ik had doorgebracht met kelen openscheuren en mijn dorst onder controle te houden. Ik had maar even die schoolmeisjes tijd gehad voor James me beet. Een Daan, hij was zo eerlijk en puur. Hij zou nooit iets voor me verborgen houden. Daarom was het ook niet eerlijk als ik dat wel deed. Ik bekeek ze handpalm. Er stroomde warm bloed door zijn aderen. Vlug kneep ik mijn ogen dicht en dacht aan iets anders. Ik wilde zo graag dat hij een vampier zou worden om de rest van zijn lange leven met mij te kunnen door brengen zonder dat ik bang was hem per ongeluk of niet pijn te doen. Maar ik wilde hem ook beschermen tegen die pijn die nieuwe vampiers constant voelen. En dan had je nog de verandering... Daar wilde ik al helemaal niet over na denken. Je ging dood van de pijn, gif dat als vuur brandde in je lijf slokte alles vanbinnen op totdat je volledig in brand stond en er alleen nog maar gif door je aderen stroomde. Ik wilde hem. Voor altijd, maar hij mocht geen pijn voelen. Dat was het dilemma waarmee ik te kampen zat. Ik streek de vouwen uit de deken die hem bedekte. Ik liet hem nooit meer gaan. Nooit meer.

// wij zijn wel van de (Yiruma) muziekjes he?
http://www.youtube.com/watch?v=jM4xD_Ov_uI&feature=colike
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://bitsandbites.actieforum.com
Daan
school medewerker
school medewerker
avatar

Aantal berichten : 50
Registratiedatum : 22-05-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Anywhere!

RPG profiel
Partner: Kittycat, just say 'I do!' because that's all I want you to.

BerichtOnderwerp: Dreams and Plans   zo jun 10, 2012 6:18 am

Kate streelde mijn hand en kuste me. We lagen op het tweepersoonsbed en het duurde al een eeuwigheid. Opeens beet ze op mijn tong, ik sperde mijn ogen wijd open en sloeg haar van me af. Maar dat kon niet ze was veranderd in ijzer. Kate was versteend. Bevroren in de stand hoe ze was net voor ze gebeten werd. Toen schoten haar ogen open, vuurrood. Ze snoof mijn geur op en begon mijn nek te likken. En ze beet me. Het was vreselijk. De pijn brandde in heel mijn lichaam en slokte al mijn lichaamsdelen op. De pijn stopte, in een klap. Wij lagen weer op Kate's bed en zij kuste me weer, maar dit keer vond ik de eeuwigheid niet lang genoeg. Het was pas het begin, voor altijd. We konden samen zo veel tijd doorbrengen... Onze toekomst flitste voorbij, we bleven er hetzelfde uitzien, maar vanbinnen was er zo veel veranderd, het was niet meer leeg, maar gevuld. Van haar. Van mij Kat, mijn alles.

Ik schrok wakker. Het eerste gedeelte van de droom was niet zo leuk, maar voor de rest was ik heel gelukkig dus Kate zou me wel vergeven. Langzaam gluurde ik door een spleetje van mijn ogen. Kate lag met haar gezicht naar het raam, de andere kant op. Toen kreeg ik een ingeving. Ik moest dit doen, voor haar, voor ons. Zij zou mij sowieso moeten veranderen, maar er was nog iets anders... Aangezien ik niet de deur uit kon glippen zonder dat Kate het zou zien, wachtte ik tot mijn ogen weer dicht zouden vallen. Maar dat gebeurde niet, niet voor ik het gedaan zou hebben. Dus dacht ik een schietgebedje en legde heel voorzichtig de dekens van me af, zodat ik heel snel naar de deur kon rennen en buiten opgelucht adem haalde. Lachend besefte ik dat ik mijn pyjama nog aan had. Maar ik kon niet terug gaan... Ik griste mijn portemonnee van een tafeltje en rende toen naar de grote eikenhouten deuren, kneep mijn ogen dicht toen deze piepte en voelde toen het met dauw bedekte gras onder mijn blote voeten. Rillend liep ik in de richting van mijn Peugot en hoopte maar dat ik snel terug zou zijn.

// Ja! bij deze helaas geen gepaste kunnen vinden.



Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kate
school medewerker
school medewerker
avatar

Aantal berichten : 317
Registratiedatum : 10-05-12
Leeftijd : 19
Woonplaats : Nederland =D

RPG profiel
Partner: Love, you make me feel Iam alive again. But I don't know if that's a good feeling...

BerichtOnderwerp: Vamps are like stars.   ma jun 11, 2012 4:30 am

Toen Daan in slaap was gevallen bekeek ik hem nog heel even. Daarna sloop ik het bed uit om het gordijn voor het enorme raam een stukje open te schuiven. Het was een prachtige, heldere nacht. Ik wilde dat hij bij me kon zijn. De sterren waren heel goed te zien, zelfs voor menselijk oog. Ik keek naar de grote beer. Toen zochten mijn ogen de kreeft. Mijn sterrenbeeld. Nog maar een maand en dan werd ik honderdzesentwintig. Toen zocht ik Daan's sterrenbeeld. Leeuw... Daar. Hij stond er ook. Terwijl ik zijn sterren bekeek dacht ik dat ik misschien wel een beetje te bezorgd over hem was. Hij moest ook zijn eigen weg kunnen gaan. Ik moest er zo snel mogelijk mee beginnen hem wat meer los te laten. Ik bleef naar de sterren kijken, totdat ze vervaagde door het zonlicht. Het was al bijna ochtend. Wij vampiers leken eigenlijk best op sterren, wij vervaagde ook bij het verkeerde zonlicht, dat na de volle maan. En sommige, zoals ik, straalde elke dag, hoewel het levenloze dingen waren. Ik glimlachte. Achter me hoorde ik Daan omdraaien. Ik draaide mijn hoofd even naar hem toe om te kijken wat er aan de hand was, maar toen bedacht ik de afspraak die ik met mezelf had gemaakt. Ik zou er vandaag maar mee beginnen. Ik bleef maar uit het raam turen totdat ik Daan uit zijn bed hoorde komen. Ik wilde me omdraaien, maar misschien wilde hij me verassen; ik moest hem ook zijn pleziertjes gunnen. Na vijf seconden, hoorde ik de voetstappen naar de deur lopen en toen de deur, die zachtjes dicht werd gedaan. Ik fronste licht, waar ging hij heen? Ik wachtte en deed erg mijn best hem niet meteen achterna te rennen. Ik wachtte en wachtte, totdat ik beneden op de parkeerplaats een auto hoorde starten. Ik kon er niets aan doen, ik sprong op en keek naar beneden. De auto van Daan. Wat ging hij in vredesnaam doen? Vluchtte hij nu voor me? Ik opende het raam en stapte erdoor op het stenen balkon. Ik keek hem na totdat zijn auto een klein stipje werd en tussen de bomen verdween. En toen bleef ik staren naar de plek waar hij verdwenen was. Net zo lang tot de bel ging. Die bracht me weer bij zinnen. Ik zette hem uit mijn hoofd, hoe verward ik ook was, kleedde me razendsnel aan en liep de deur uit, om zijn gymles te vervangen.

// Wat ga je doennn? Question
// Vervolg; http://bitsandbites.actieforum.com/t54-gymles-1-vervanging-mevrouw-kettenis
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://bitsandbites.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: This room is OURS!   

Terug naar boven Go down
 
This room is OURS!
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Bits and bites :: school :: (Slaap)zalen-
Ga naar: